Cegły. Używa się je do wznoszenia warstw nośnych ścian dwu- i trójwarstwowych oraz osłony elwewacyjnej ściany trójwarstwowej. Małe rozmiary (przeważnie 6,5 x 12 x 25 cm) sprawiają, że murowanie z nich jest dosyć trudne, ale można wybudować niemal wszystko – nie tylko ściany, lecz również słupy, sklepienia i nadproża łukowe.
Bloczki. Używa się je do wznoszenia nośników nośnych wszystkich rodzajów ścian. Jeśli chcemy murować z nich elewacyjną warstwę ściany trójwarstwowej, trzeba wybrać te o małej grubości. Bloczki są większe i ważą więcej od cegieł. Lepiej się z nich buduje. Są produkowane z lekkich materiałów. Jeżeli mają powierzchnie boczne wyprofilowane we wypusty i w wypusty, łatwiej jest je łączyć i nie trzeba robić spoin pionowych.
Pustaki. Można z nich murować wszystkie murowane warstwy ścian. To elementy z otworami. Duża powierzchnia otworówsprawia, że pustaki nawet przy dość dużych wymiarach nie są zbyt ciężkie – z reguły nie ważą więcej niż 20 kg.
Jednowarstwowe
• są zbudowane z jednej warstwy murowanej i warstwy wykańczającej – tynku zewnętrznego lub oblicówki;
• można je wymurować tylko z materiałów, które maja własności termoizolacyjne: betonu komórkowego, ceramiki poryzowanej, pustaków keramzytobetonowych;
• nie wymagają dodatkowego ocieplenia – termoizolacyjność ściany zapewnia jej materiał murowany;
• są grubsze niż ściany dwuwarstwowe;
• można je szybko murować, ponieważ elementy są duże. Prace trzeba prowadzić ostrożnie, gdyż materiały maja mniejszą odporność mechaniczną. Ewentualne ubytki można wypełniać zaprawą termoizolacyjną;
• ponieważ elementy maja po bokach wpusty i wypusty lub kieszenie, można je łączyć tylko na poziome spoiny. Wymagają więc mniej pracy przy spoinowaniu i zużywa się mniej zaprawy. Skraca się też czas inwestycji;
• ściany murowane na cienkie spoiny wymagają bardzo dokładnego wykonawstwa – niedokładności mogą być podstawą powstawania mostków termicznych. Ściana murowana na grubej zaprawie ciepłochronnej jest bardziej tolerancyjna na błędy murowania i tynkowania;
• wymagają szerszych fundamentów niż ściany dwuwarstwowe;
• nadproża, wieńce, filary, słupki ścianki kolankowej nie mogą być bez docieplenia – jeśli się o tym zapomni, w tych miejscach mogą powstać mostki termiczne.
Przykład użycia ściany jednowarstwowej w projektach domów.
Przykład garażu ze ścianą jednowarstwową.
Idealneściany jednowarstwowe
• nie muszą być docieplane – materiały przeznaczone na takie ściany mają budowę zapewniającą im dobre parametry termoizolacyjne. Według normy współczynnik przenikania ciepła ścian nie może przekraczać 0,5 W/(m2.K), a użycie dobrej zaprawy obniża jeszcze tę wartość (czyli ściany są cieplejsze);
• szybko się je stawia – duże rozmiary elementów i brak konieczności wykonywania warstwy ocieplenia sprawiają, że inwestycja szybko się posuwa, a w domu można zamieszkać nawet bez wykańczania elewacji;
• są paroprzepuszczalne – zrobione z naturalnych tworzyw. Pustaki i bloczki zapewniają swobodne odprowadzanie pary wodnej pochodzącej z wnętrza domu na zewnątrz, nie pozwalając na jej gromadzenie się w strukturze ściany. Dzięki temu w domu panuje dobry mikroklimat – pod warunkiem że również do obustronnego wykończenia ścian zastosowano materiały paroprzepuszczalne.
Zdjęcia ścian z bloga budowlanego.


What do you think? Leave a comment. Alternatively, write a post on your own weblog; this blog accepts trackbacks.